ANNECİM (:

Sevgili  ANNECİĞİM;

Ne garip;yeni yeni fark ediyorum ki,çocukları anne olunca çocuklaşıyor  anneler ve insan,zamanın nasıl insafsız bir öğütücü olduğunu bu rol değişiminde anlıyor.

Eminim karnındaki ilk tekmemden,hatta doktorların'Bundan sonra ağır kaldırmak yok'müjdesinden beridir iki kişilik yaşıyorsun yaşamı.

Doğum odasında bir küçük el saçlarına tutununca değişti her şey ve o el,o saçtan hiç eksik olmasın istedin.

Kimbilir kaç geceyi karyola başuçlarında derin iç çekişler dinleyip hüzünlenerek uykusuz geçirdin,kaç emzirme seansında bitkin uyuyakaldın.

O gün bugündür hayatı,bir toprakla çiçeği kadar ortak üretiyor,tüketiyoruz.

Yol boyu kusurlarını hiç görmedik birbirimizin,yeteneklerimizi abarttık karşılıklı; toz kondumadık üzerimizi,kol kanat geldik.Ben dünyanın en iyi evladıydım,sense;tarihin en iyi annesi...

Her çığlıkta başucumda biteceğini bilmenin güveniyle büyüdüm.Her derdimde benden çok dertleneceğini bilmenin o bencil alışkanlığıyla ayakta kaldım.Sevginle donandım.

Ama sonra birden o korkunç çark devreye girdi ve yaşamın acımasız kuralı işledi; büyüdüm.                                                                                                  

                                  CAN DÜNDAR

 

**Sana belki söyleyemedim ama senin annem olmandan hep gurur duydum annem.

**Kelimelerle anlatılamayan ,fedarkarlık ve karşılıksız sevgiyi, tarif et desen bana; herhalde sadece ''ANNE'' derdim.

SENİİ ÇOKK SEVİYORUMMM :))

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !